خیلی وقته که وقتش گذشته.

صدای لاالهالاالله یک ثانیه از سرم نمیافتاد. تا چشم کار میکرد آدم بود. مردها و زنهای سیاهپوش. و جنازهای که سوار بر موج دوشهای مردم غوطهور بود. خیابان را سراسر مه و دود برداشته بود. تصویر مبهمی